Een geestig gesprek...

Een geestig gesprek…

Ik vind het heerlijk om in het weekend met het hele gezin aan de ontbijttafel te zitten. Lekker eitje en verse jus. Daar geniet ik echt van. Ook onze twee schatten vinden dat gezellig en kletsen ons de oren van het hoofd. Wanneer ons meneertje zijn thee op heeft, gebruikt hij zijn theeglas als verrekijker en kijkt door de bodem van het glas. "Mmm, heej papa!" "Als ik zo kijk zie ik jou gewoon en als ik zo kijk zie ik jou...euh.." 

"Ja", zegt papa, "hoe heet dat dan?" "Nou, euh, tja, een beetjuhh.. geestig!" 

We lachen er om, maar hij is bloedserieus. Hij meent het, want zo ziet het er voor hem uit als er s’ nachts 'visite' naast zijn bed staat. Of wanneer hij bij oma boven aan de trap die mevrouw ziet staan die verder niemand ziet. En we laten hem dan ook weten dat wij hem begrijpen, maar dat we lachen omdat het een grappige vergelijking is.

Heerlijk die kinderpraatjes! Dit geestige gesprek wilde ik dan ook graag met jullie delen. Haha!

Ben jij thuis gekomen vandaag?

Even een aanvulling op mijn blog 'Welkom thuis', wat ik deze week heb geplaatst. Ik hoop namelijk dat het jullie aan het denken heeft gezet. Haha, hoe cynisch, aan het 'denken' gezet! Ben je jezelf ervan bewust hoe vaak je vandaag van je hart naar je hoofd bent verhuisd. Heb je genoten van die heerlijke cappuccino vanmiddag en weet je nog hoe je avondeten smaakte? Of heb je gewoon alles naar binnen gewerkt en zat je ondertussen moederziel alleen op je zolderkamer? Ik ben eerlijk, ook bij mij is vandaag de deur naar zolder weer een aantal keren open gegaan. Het verschil is alleen dat ik mij er nu bewust van ben. En dus draai ik mij om, sluit de deur en loop met een grote glimlach de zoldertrap af richting de woonkamer, waar ik geniet van mijn heerlijk zelfgemaakte cappuccino. 

Wil je weten hoe je gemakkelijk vanuit je hoofd naar je hart kunt gaan, probeer dan eens de onderstaande oefening uit. Ik hoor graag wat je er van vindt! 

Oefening:

Neem een klein voorwerp, bijvoorbeeld een pen en leg deze voor je neer op tafel. Kijk er nu naar alsof het je aller grootste bezit is. Pak het dan met de grootste zorgvuldigheid op, koester het even. Dan leg je het met dezelfde zorgvuldigheid terug op tafel. Welkom thuis! Je bent zojuist vanuit je hoofd naar je hart verhuisd! 
Voel je het verschil? 

Ik zou het leuk vinden wanneer je een berichtje achterlaat. Mocht je het leuk vinden mijn blog te volgen, kijk dan onderaan deze pagina. En ja hoor, het mag natuurlijk ook gedeeld worden! 

Welkom thuis!

Wanneer je lichaam je huis is en je jezelf afvraagt welk plekje in huis jouw fijnste plekje is, wat zou dat dan zijn? Toen iemand me dat vroeg wist ik het antwoord al voordat de vraag helemaal gesteld was. Mijn hart! Toen ik er over nadacht besefte ik ineens dat ik veel vaker in mijn hoofd zit, op die donkere saaie zolderkamer. De rest van mijn huis is met enige regelmaat helemaal leeg en verlaten! Hier moest iets drastisch veranderen!

De grote opruiming van mijn zolder (lees mijn hoofd) is al een hele poos  geleden afgerond, maar de renovatie van de rest van mijn huis is nog in volle gang. Heel voorzichtig ben ik van mijn zolderkamer de trap af naar beneden geslopen, een beetje onwennig nog. Als ik merk dat het aanwezig zijn in het ‘hart’ van mijn eigen huis voelt als thuiskomen, gooi ik alle ramen en deuren open. De grote schoonmaak kan beginnen! Hier en daar een likje verf, we verplaatsen wat meubelstukken en we gooien een heleboel (oude) troep naar buiten. Weg ermee! Zo ontstaat er weer ruimte voor nieuwe dingen! En dat voelt heerlijk!

Mijn huis is bijna klaar, het ontbreekt alleen nog aan wat leuke accessoires. Hiernaar ben ik druk opzoek, ik merk dat ik moeilijk kan kiezen. Zoveel dingen zijn leuk en inspirerend…

Als ik me ’s avonds terugtrek in mijn ‘woonkamer’ en heerlijk languit op de bank lig, mijn ogen sluit, ontstaan de mooiste ’accessoires’. Stiekem weet ik best wat ik wil. Plots schrik ik wakker! Hoor ik iemand op zolder? Ik ren de trap op naar boven waar ik in een hoekje mijn angst zie staan. Als mijn gedachten alle mooie accessoires over boord willen gooien, loop ik de deur uit. Ik sluit mijn zolderkamer en loop de trap af. Het is beter dat ik voorlopig even niet op zolder kom. Bovendien voel ik mij veel prettiger in het hart van mijn eigen woning, dat is waar ik me thuis voel. Ik steek de kaarsjes aan, zet wat fleurige voorjaarsbloemen op tafel en hang een slinger aan de muur met de tekst  ‘welkom thuis!’  

Me time :-)

Als je dan toch een aantal goede  voornemens hebt voor 2014, dan kun je er het beste maar zo snel mogelijk mee beginnen! En dus zit ik al bijna een uur in een heerlijk warm bad en adem ik de lavendeldamp van Weleda in. Een echte aanrader overigens. Yesss...de eerste 'me time' poging is geslaagd! 

Hoewel ik toch n beetje bang ben dat ik mijn geliefde iPhone laat verzuipen, is dit een uitstekende plek om te schrijven. Zeer ontspannen...en dat kon ik wel gebruiken. Die drukke decembermaand doet vreemde dingen met me. 

Zo belde mijn geliefde me laatst vanuit huis. Hij wilde vast beginnen met koken. Ja ik heb er zo een, zo'n lieverd die zelf nadenkt en nooit te beroerd is om wat werk in de huishouding te doen❤️ Hij kon niet alle ingrediënten vinden... Uhh...mmm...tja...Oh, ik weet het! De rookworst ligt samen met de vanmorgen gekochte cadeautjes boven op de kast in de woonkamer. Ja heus! Drie keer raden waar ik die cadeautjes inclusief rookworst gekocht had haha! Nee, hier was hij zèlf waarschijnlijk nóóit achter gekomen! 

Wat extra 'me time' in 2014 kan dan ook geen kwaad. Er volgen wellicht nog vele blogs vanuit een warm bad. De volgende alleen wel vanaf m'n iPad. #krampinmijnhanden#

Iemand nog suggesties voor een andere lekkere badolie? 

De laatste uurtjes...

Een jaar geleden is het alweer, een heel jaar, wat gaat dat snel. En wat stond ik anders in het leven toen. Midden in een perioden van afscheid, van overdragen en loslaten. Het vertrouwde laten gaan, maar nog niet weten welke weg ik in zou slaan. Tien jaar dansstudio zei ik vaarwel, met pijn in mijn hart, maar vol vertrouwen dat dit de juiste beslissing zou zijn. En dat was het. Ook al werd ik niet door iedereen begrepen. Sommige namen het me kwalijk en staken een mes in mijn hart, andere waren juist heel begripvol, trokken het mes eruit en verwarmde mijn hart. Ik heb vriendschappen laten gaan en daarvoor in de plaats weer mooie nieuwe mensen in mijn leven terug gekregen. Ik heb gevoeld hoe sterk de liefde van mijn gezin is en hoe mijn liefde voor hen mij gesterkt heeft bij het nemen van deze beslissing. Onbeschrijfelijk …

Een jaar sabbatical heeft me goed gedaan. Ik heb genoten van onze kleine prinses die nog lekker thuis bij mama was. Ik heb kunnen nadenken,  lezen, schrijven, ontdekken en voelen welk pad mijn pad is. Welke weg ik in wil slaan. Het schrijven geeft mij veel voldoening, dat ga ik zeker blijven doen. Misschien durf ik het aan er meer mee te doen dan alleen het schrijven van mijn blogs. Ik vind het heerlijk andere te inspireren, herkenning te geven, bespreekbaar maken wat andere moeilijk durven te bespreken. Dat het leven niet altijd koek en ei is. Dat je zoonlief je soms vertelt het moeilijk te vinden hier op aarde, dat hij het hier niet altijd begrijpt. Dat hij soms liever bij mij terug in de buik zou willen. Lekker veilig. Of gewoon de grappige uitspraken van onze prinses met jullie delen. Zoals de vraag die zij mijn lieve vriendin laatst stelde. “Kam jij je haar nooit?” Pardon! “Hoezo?” vroeg zij. “Nou ’s morgens, als je uit bed komt.” Dit meen je niet, is het mijn dochter die dit vraagt aan een heel lieve goede vriendin met een prachtige krullenbos! We schateren het uit. Wat een eerlijkheid, al deel ik haar mening niet, ik kijk wel uit haha!

Niet alleen het schrijven zal mij het komende jaar bezig houden. Ik heb nog veel meer ‘wilde’ plannen. Die houd ik nog even voor mezelf. Laten we eerst maar eens het nieuwe jaar inluiden. Zodat we morgen op 1 januari niet alleen met een nieuw jaar van start gaan, maar ook met een nieuwe maan. Dat komt niet vaak voor op de eerste dag van januari. Een bijzonder geschikt moment voor het in werk stellen van je nieuwe voornemens. Let wel, pas na 12.14 uur in de middag!

Ik wens jullie allen een heel mooi en liefdevol begin van het nieuwe jaar met heel veel mooie nieuwe voornemens. Dat al jullie dromen mogen uitkomen, net als die van mij natuurlijk...'smile'

Proost!